Pages

Salı, Kasım 15, 2011

Revanche: İntikam ve Soğuk Yenen Yemek

Araştırmama göre, 2008 yılında En iyi Yabancı Film Oscar’ın da Nuri Bilge Ceylan’ın “3 Maymun”  filmini sollayarak aday olan Avusturya yapımı “intikam alma cabası ve kararsızlığını bir arada taşıyor.

Revanche, Avusturya sineması adına büyük ve önemli bir örnek olarak parmakla gösterilebilecek derece ender, bir o kadar da kaliteli. Yavaş işleyip, biz sinemaseverlerin kalbine dokunmayı başarıyor. Adından tahmin edeceğiniz gibi, Revanche, “Rövanş” anlamına geliyor. Son yıllarda intikam temalı
filmlere Güney-kore (çekik gözlüler ) sayesinde doyarken, Avusturya sinemasından, böyle bir atak beklemek akla gelmedi herhalde. Avusturyalıların, Michael Haneke gibi çok sert mizahı olan, oldukça soğukkanlı yönetmenlerine bir yenisi daha kendini tanıtıyor. Tuhaf olansa, “Son yıllarda iyice kendini tanıtan Avusturya sineması için konuşmak gerek. Son yıllarda Avusturalya sineması ile beraber büyük atak yaptılar. Devam edecek gibi de görünüyorlar.



Filmimize gelirsek, Revanche, ciddi anlamda bazı değerler üstüne çok ciddi bir şekilde, bir takım günlük hayatın bize empoze ettiği bir takım duyguları irdelememizi sağlıyor. İntikam, güç , nefret, para, sevgi ve en önemlisi sadakat… Sadakatsizliğin yoksunluğunu insanlara neler getirebileceği, neleri alabileceğini büyük bir başarı ile kompozisyonun en önemli, belki kemiği diyeceğimiz yeri “İntikam” olabilir. En azından bu durum Revanche için geçerli. İntikam alıp almam karşısındaki tutumunu göstermeye çalışan bir karakterle başlıyoruz , sorgu suale.

Tıpkı, Alexander İnarritu Gonzalez’in “Ölüm Üçlemesi” tarzından kesişen hayatlarda olduğu gibi, hayatları tuhaf bir şekilde kesişen bir üçleme arasında tüm gelişiyor tüm olaylar. İntikam için verilen sürenin fazlalığını doya doya yaşıyoruz filmle. Aynı zamanda, karakterle eşit sayılabilecek derece tanımlıyor. Ve en çok hoşuma giden tarafsa, değişik ,yani her karakterin olaya bakış açısına göre şekillendirmiş yönetmen. Bu baş rolüm, bu da yandaşı “gibi kayırmalara izin vermemiş. Buradan bir teşekkür ve takdir etmek istiyorum. Hemşerisi Michael Haneke” gibi linner ( yavaş ) zamanlı ilerleyen kurgusuyla, yavaş bir film kokusu verse de, duygularla aksiyon katabilmeyi başarmış, Ulrich Spielmann. Revanche, intikam soğuk yenen bir yemektir” sözünün doğruluğunu ne kadar gerçekleştiriyor. Görmek için bakınız diyorum sadece. Spielmann’den daha nice bu tarz filmlere umarız.

[ A- ]

2 yorum:

Serdar Durdu dedi ki...

Güzel bir yorum olmuş :) Unutmuşum bu filmi. Hep izlemediğim filmleri yazıyorsun :)

sinema dedi ki...

D: Gerçekten öyle oluyor sanırım. Teşekkürler, seviyorum kimsenin pek bilmediği filmleri izlemeyi.Teşekkür ederim ve en kısa zamanda izlemen dileğiyle (: